Maandelijks archief: maart 2008
Belangrijke vs Urgent: de crisis Trap
Gwendolyn vraagt:
Ik had het geluk te worden gevangen in de vroege dagen van de pc-industrie. Weten niets over computers, ik struikelde in een fledging softwarebedrijf en al snel gevonden mezelf klimmen wat gepasseerd voor een corporate ladder.
Dat waren onstuimige tijden, als de kracht van de computer verplaatst van enorme machines gehouden achter gesloten deuren aan kleine dozen zitten op de bureaus van gewone mensen.
De groei van ons jonge bedrijf was krankzinnig. Zoals evenementen gestapeld bovenop elkaar, de tijd werd onze meest waardevolle hulpbron. We hebben niet te gaan kijken voor de toekomst, maar slammed in ons.
De non-stop actie is bedwelmende - zelfs verslavend. I loved it.
Ik raakte gewend aan gaande van piek tot piek, crisis naar crisis. In feite, ik verloor enige mogelijkheid om te leven van mijn leven, of dienen mijn bedrijf, op een andere basis.
Workaholic? Misschien. Maar meer waarschijnlijk is, ik was gewoon een gewetensvolle ziel gevangen in de pers (en de glorie), van te veel te maken met te weinig tijd om het te doen. Ik dacht dat de uitgaven 80 + uur per week uit te branden was cool en productief.
Ik wist dat waren er dingen die ik niet leren, dat er dingen die als een organisatie die we niet krijgen tot, en dat sommige van deze dingen zijn belangrijk. Maar zelfs als ik zou kunnen vertragen mijn hersenen beneden lang genoeg te articuleren mijn zorg, ik ben niet zeker iemand had veel belangstelling luisteren.
In het midden van de jaren'80, de cultuur van dit jonge bedrijf is ver van de norm. En de wereld terug vervolgens vergoedingen voor het probleem gedrag van een high-tech startup en zijn enthousiast (en soms twijfelachtige gekwalificeerde) werknemers.
Maar zelfs in de go-go 80s, verwaarlozen van de belangrijke, maar niet dringend een impact kunnen hebben.
Hier is een voorbeeld.
Een bedrijf bereidt zich voor op haar beursgang nodig om een samenvatting van al haar materiële overeenkomsten. Deze organisatie business model werd contract-intensieve: de overeenkomsten zijn de levensader.
Het bedrijf was gericht op het opbouwen van de belangrijkste bovenste regel, die nodig zijn om de eerste contracten. En ze heeft een goede baan.
Maar zodra een overeenkomst is in de plaats, maar vielen in het ongewisse.
Het aangeven van de contracten, laat staan lokaliseren uitgevoerd exemplaar van de definitieve versies, was een uitdaging. Er was geen centrale repository, zelfs niet een record van wie had wat.
Omgaan met de overeenkomsten, eenmaal gevonden, was tijdrovend. Er was geen overzicht van hun voorwaarden, effectieve data, vernieuwing en expiratiedata, of andere belangrijke informatie.
De onderneming is van de verdediging waren er geen contract management systemen van het soort dat nu direct beschikbaar. Als deze mensen hadden kunnen kopen en implementeren van contract management software, die zij zouden hebben gekregen op de rails met relatief gemak.
Zoals het was, het beheer van de contracten was een puinhoop. Een puinhoop dat in twijfel getrokken, zowel de organisatie van de capaciteit ten volle te profiteren van de aanbiedingen had onderhandeld en zijn vermogen om aan zijn contractuele verplichtingen. En deze puinhoop, naast andere factoren, aanzienlijk vertraagd het bedrijf IPO.
Vandaag heeft de vorm van overbelasting dat leek zowel spannende roman en twintig jaar geleden is onderdeel geworden van de dagelijkse sleur. Ik vrees dat duwen belangrijk, maar niet dringende zaken in de onbepaalde ooit de norm is. En zoals de jonge onderneming slecht beheer van de contracten deze kwesties hebben een vervelende gewoonte van veeleisende aandacht op de meest vervelende (en duur) dat op de slechtste tijd.
Er is geen panacee voor dit probleem. Met minder collega's om de lasten en de verdamping van het administratief personeel op alle, maar de hoogste niveaus, de meeste van ons hebben alles wat we kunnen doen om op adem. Tegelijkertijd is de wereld niet langer geamuseerd door bedrijven die zich gedragen als gemakkelijk afgeleid kinderen. We zijn allemaal naar verwachting gegroeid-ups, en een ding dat volwassenen doen is naar de toekomst kijken.
Dus moeten we daar iets aan te doen.
GETTING OUT VAN DE CRISIS TRAP
Ik wil graag wijzen op een soort van corporate New Year's resolutie, op tijd om samen te vallen met een nieuw kalenderjaar, fiscale jaar - zelfs kwartaal. Dit zou een eenvoudige verklaring van de organisatie vastbesloten te identificeren en iets doen aan de zinvolle onderwerpen die over het hoofd worden gezien in de rush van elke dag de gebeurtenissen.
Deze resolutie is nog maar de eerste stap natuurlijk. Hou 't zal het creëren van een proces.
De stappen kunnen gaan zoiets als dit:
1. Identificeer de aangelegenheden die niet tot het niveau dat commando's onder de aandacht van de strategische planners maar dat zinvolle vormen potentiële risico's en / of kansen. (Net als het bedrijf dat werd gedwongen tot uitstel van de beursgang, kunt u ook vinden dat een beter beheer van uw contracten is een van deze onderwerpen.)
2. Zodra u deze lijst oppervlak binnen uw organisatie.
3. Wijs de items op de lijst voor leiders met de looptijd tot juichen het begrip en het inzicht in de gevolgen.
4. Hebben elk een projectplan dat is een blauwdruk voor de uitvoering, niet in de mond te steken in een lade.
5. Follow-up om ervoor te zorgen dat elk project blijft op koers.
6. Mensen uitnodigen om toe te voegen aan de lijst van belangrijke, maar niet urgente kwesties op een permanente basis.
7. Verslag successen belonen en toekomstplanning.
Wat als je niet in een positie om deze brede mate van verandering? Deze aanpak kan werken op een departementaal niveau. Just er zeker van zijn dat de steun voor wat je doet breidt goed in de organisatie. Je kan zelfs de positie van de inspanning als een pilot project en verkopen hogere niveaus van het beheer van uw resultaten.
En die resultaten moeten genereren applaus. Omgaan met belangrijke zaken voor ze dringend bespaart tijd, geld en stress. Succesvol creëren van een proces om dit te betalen dividenden niet alleen het eerste jaar, maar voor de komende jaren.
Ik had het geluk te worden gevangen in de vroege dagen van de pc-industrie. Weten niets over computers, ik struikelde in een fledging softwarebedrijf en al snel gevonden mezelf klimmen wat gepasseerd voor een corporate ladder.
Dat waren onstuimige tijden, als de kracht van de computer verplaatst van enorme machines gehouden achter gesloten deuren aan kleine dozen zitten op de bureaus van gewone mensen.
De groei van ons jonge bedrijf was krankzinnig. Zoals evenementen gestapeld bovenop elkaar, de tijd werd onze meest waardevolle hulpbron. We hebben niet te gaan kijken voor de toekomst, maar slammed in ons.
De non-stop actie is bedwelmende - zelfs verslavend. I loved it.
Ik raakte gewend aan gaande van piek tot piek, crisis naar crisis. In feite, ik verloor enige mogelijkheid om te leven van mijn leven, of dienen mijn bedrijf, op een andere basis.
Workaholic? Misschien. Maar meer waarschijnlijk is, ik was gewoon een gewetensvolle ziel gevangen in de pers (en de glorie), van te veel te maken met te weinig tijd om het te doen. Ik dacht dat de uitgaven 80 + uur per week uit te branden was cool en productief.
Ik wist dat waren er dingen die ik niet leren, dat er dingen die als een organisatie die we niet krijgen tot, en dat sommige van deze dingen zijn belangrijk. Maar zelfs als ik zou kunnen vertragen mijn hersenen beneden lang genoeg te articuleren mijn zorg, ik ben niet zeker iemand had veel belangstelling luisteren.
In het midden van de jaren'80, de cultuur van dit jonge bedrijf is ver van de norm. En de wereld terug vervolgens vergoedingen voor het probleem gedrag van een high-tech startup en zijn enthousiast (en soms twijfelachtige gekwalificeerde) werknemers.
Maar zelfs in de go-go 80s, verwaarlozen van de belangrijke, maar niet dringend een impact kunnen hebben.
Hier is een voorbeeld.
Een bedrijf bereidt zich voor op haar beursgang nodig om een samenvatting van al haar materiële overeenkomsten. Deze organisatie business model werd contract-intensieve: de overeenkomsten zijn de levensader.
Het bedrijf was gericht op het opbouwen van de belangrijkste bovenste regel, die nodig zijn om de eerste contracten. En ze heeft een goede baan.
Maar zodra een overeenkomst is in de plaats, maar vielen in het ongewisse.
Het aangeven van de contracten, laat staan lokaliseren uitgevoerd exemplaar van de definitieve versies, was een uitdaging. Er was geen centrale repository, zelfs niet een record van wie had wat.
Omgaan met de overeenkomsten, eenmaal gevonden, was tijdrovend. Er was geen overzicht van hun voorwaarden, effectieve data, vernieuwing en expiratiedata, of andere belangrijke informatie.
De onderneming is van de verdediging waren er geen contract management systemen van het soort dat nu direct beschikbaar. Als deze mensen hadden kunnen kopen en implementeren van contract management software, die zij zouden hebben gekregen op de rails met relatief gemak.
Zoals het was, het beheer van de contracten was een puinhoop. Een puinhoop dat in twijfel getrokken, zowel de organisatie van de capaciteit ten volle te profiteren van de aanbiedingen had onderhandeld en zijn vermogen om aan zijn contractuele verplichtingen. En deze puinhoop, naast andere factoren, aanzienlijk vertraagd het bedrijf IPO.
Vandaag heeft de vorm van overbelasting dat leek zowel spannende roman en twintig jaar geleden is onderdeel geworden van de dagelijkse sleur. Ik vrees dat duwen belangrijk, maar niet dringende zaken in de onbepaalde ooit de norm is. En zoals de jonge onderneming slecht beheer van de contracten deze kwesties hebben een vervelende gewoonte van veeleisende aandacht op de meest vervelende (en duur) dat op de slechtste tijd.
Er is geen panacee voor dit probleem. Met minder collega's om de lasten en de verdamping van het administratief personeel op alle, maar de hoogste niveaus, de meeste van ons hebben alles wat we kunnen doen om op adem. Tegelijkertijd is de wereld niet langer geamuseerd door bedrijven die zich gedragen als gemakkelijk afgeleid kinderen. We zijn allemaal naar verwachting gegroeid-ups, en een ding dat volwassenen doen is naar de toekomst kijken.
Dus moeten we daar iets aan te doen.
GETTING OUT VAN DE CRISIS TRAP
Ik wil graag wijzen op een soort van corporate New Year's resolutie, op tijd om samen te vallen met een nieuw kalenderjaar, fiscale jaar - zelfs kwartaal. Dit zou een eenvoudige verklaring van de organisatie vastbesloten te identificeren en iets doen aan de zinvolle onderwerpen die over het hoofd worden gezien in de rush van elke dag de gebeurtenissen.
Deze resolutie is nog maar de eerste stap natuurlijk. Hou 't zal het creëren van een proces.
De stappen kunnen gaan zoiets als dit:
1. Identificeer de aangelegenheden die niet tot het niveau dat commando's onder de aandacht van de strategische planners maar dat zinvolle vormen potentiële risico's en / of kansen. (Net als het bedrijf dat werd gedwongen tot uitstel van de beursgang, kunt u ook vinden dat een beter beheer van uw contracten is een van deze onderwerpen.)
2. Zodra u deze lijst oppervlak binnen uw organisatie.
3. Wijs de items op de lijst voor leiders met de looptijd tot juichen het begrip en het inzicht in de gevolgen.
4. Hebben elk een projectplan dat is een blauwdruk voor de uitvoering, niet in de mond te steken in een lade.
5. Follow-up om ervoor te zorgen dat elk project blijft op koers.
6. Mensen uitnodigen om toe te voegen aan de lijst van belangrijke, maar niet urgente kwesties op een permanente basis.
7. Verslag successen belonen en toekomstplanning.
Wat als je niet in een positie om deze brede mate van verandering? Deze aanpak kan werken op een departementaal niveau. Just er zeker van zijn dat de steun voor wat je doet breidt goed in de organisatie. Je kan zelfs de positie van de inspanning als een pilot project en verkopen hogere niveaus van het beheer van uw resultaten.
En die resultaten moeten genereren applaus. Omgaan met belangrijke zaken voor ze dringend bespaart tijd, geld en stress. Succesvol creëren van een proces om dit te betalen dividenden niet alleen het eerste jaar, maar voor de komende jaren.
Hulp bij het IPO! Wat is de beste manier voor mij bouwen van een programma bij te houden van mijn cd-en dvd-collectie thuis?
